Mirosław Hermaszewski - Polak z Sojuza

[Falkhor]

Przepraszamy, tylko zarejestrowani uzytkownicy mogą oglądać zdjecia na NFM. Zapraszamy do rejestracji

Cytat:Brak fizycznego kontaktu z pościelą, z materacem powodował osobliwe uczucie. No i popełniłem zabawny błąd. Nie umocowałem rąk, zanim zasnąłem. W stanie nieważkości unosiły się one bezwładnie jak ręce topielca w wodzie. Obudziłem się w wielkim strachu, że utonąłem.
(...)
Wszystko było zaprojektowane tak, by pojawianiu się okruchów zapobiec. Chleb był pod postacią malutkich bocheneczków o wymiarach jeden centymetr na dwa na dwa. To były normalne, pieczone chlebki, ze skórką i miąższem. Pakowane były w pakietach po dziesięć sztuk. Cały taki chlebek brało się do ust. Nie było gryzienia kromki, nie było okruchów.
(...)
W warunkach nieważkości woda nie spływała po skórze. Przyklejała się i tworzyła na ciele szklistą skorupę. Raz skusiłem się na umycie wodą twarzy. Gdy potem spojrzałem w lustro, wyglądałem, jakbym był powleczony zastygniętym lukrem. Makabryczny widok.
(...)
Zakładano każdemu z nas kask wysokościowy i systematycznie zmniejszano ilość tlenu w mieszance powietrznej. Dodawano azot i jeszcze zmniejszano ciśnienie. To były pionierskie, okrutne badania. Pod koniec takiego seansu każdy z nas bredził, czasem tracił przytomność.
(...)
Była wspaniała. Najpierw ciemnoszara. Noc była krótka. Wschód słońca zobaczyłem we wspaniałych kolorach. Z każdą chwilą Ziemia dostawała coraz bardziej fantastycznych barw. Pełne okrążenie trwało 90 minut. Wystartowaliśmy w lecie i w ciągu półtorej godziny widzieliśmy wszystkie pory dnia i roku.
(...)
O włos zginąłbym i ja. Miałem półtora roku. Gdy zaczęła się rzeź, ojciec kazał mamie zabrać dzieciaki i uciekać w noc, a sam z karabinem pobiegł bronić wieś. Mamę dogonił jeden z bandytów i z bliska strzelił, celując w głowę. Kula ześlizgnęła się po czaszce, mama nieprzytomna padła na pole. Tak ją zostawili. Ja potoczyłem się w zamarzniętą bruzdę.

Gdy odzyskała przytomność, była w szoku. Zapomniała o mnie, dotarła do sąsiedniej wsi. Tam znajome Ukrainki opatrzyły ją, nakarmiły i ukryły. Kiedy zorientowała się, że zgubiła dziecko, nie puściły jej. Było zbyt niebezpiecznie.

Rano odszukał mnie w polu ojciec. Wydoił zabłąkaną krowę, na zgliszczach wykąpał mnie w ciepłym mleku. Tak mnie uratował. Uciekliśmy do sąsiedniej wioski.

Latem ojciec z dwoma braćmi mamy pojechał na ojcowiznę nakosić trochę siana. Z łanu zboża strzelił do niego upowiec. Trafił w serce. Zostaliśmy półsierotami.
(...)

Źródło - Gazeta Wyborcza / Duży Format
Autor: Włodzimierz Kalicki

Znakomity, ciekawy wywiad. Polecam serdecznie. O kosmosie, przygotowaniach do lotu, polityce, Jaruzelskim, migdałkach (!), kolegach, życiu.